Tarık Akan'ın ilk filmleri, "romantik komedi" filmleriydi. Filiz Akın'la, Emel Sayın'la, başka aktrislerle yaptığı ilk filmlerde, Tarık Akan, "aşık genç" karakterini canlandırmada bir anlamda ustalaşmıştı.
daha sonra, Zeki Ökten'le, Yılmaz Güney'le, Şerif Gören'le, Yavuz Özkan'la, Atıf Yılmaz'la çalışmaya başlayan Tarık Akan, "Sürü" ve "Yol" filmleri ile uluslararası ödüller kazandı, oyunculuğunda farklı bir aşamaya geçti.
Tarık Akan, "romantik komedi"den "sosyalist gerçekçi" filmlere yönelmişti, sosyal hareketlerin dünyada yayıldığı ve güçlendiği bir dönemde, "Tarık Akan Sineması", sinema salonlarına sığmayan halk kitlelerinin bağlandığı, sevdiği, izlediği bir "sinema gerçeği" idi.
Tarık Akan, Atıf Yılmaz'la, Atıf Yılmaz'ın son filmlerine kadar çalışmıştı. "Atıf Yılmaz Sineması" ile kurduğu "disiplinli" bağı hep korudu Tarık Akan.
Tarık Akan'ın "Yılmaz Güney Sineması" ile de "disiplinli" bir bağ kurduğu, bu yönde başarılar kazandığı da bir "sinema gerçeği" idi.
Yılmaz Güney, Tarık Akan'ın bir anlamda öğretmenlerinden biri olmuştur, hem oyunculukta, hem de daha çeşitli özellikleri ile sinema sanatında.
Tarık Akan'ın, öteki aktörlerle ve aktrislerle işbirliğini ve dostça çalışmalarını hatırlamak doğal. Tarık Akan, Tuncel Kurtiz'le, Yaman Okay'la, Necmettin Çobanoğlu'yla, Halil Ergün'le, Kadir İnanır'la, Cüneyt Arkın'la, Yavuzer Çetinkaya'yla, Türkân Şoray'la, Melike Demirağ'la, başka aktör ve aktrislerle bir anlamda arkadaşlıklarını hiç bozmadan sinema çalışmalarını sürdürmüştür. "Tarık Akan Sineması", "kolektivist", "sosyalist", "gerçekçi", "akılcı" özellikleri ile vardır, yönetmen-oyuncu ilişkileri açısından da, aktör-aktris ilişkileri açısından da, senarist-oyuncu ilişkileri açısından da ve yapımcı-oyuncu ilişkileri açısından da.
"Tarık Akan Sineması", Cannes Film Festivali'nde, başka uluslararası film festivallerinde ödüllendirilmişti. "Oscar Ödülü", "Tarık Akan Sineması"na hâlâ verilmedi, ama, belli olmaz, Tarık Akan yaşıyor, yeni filmleri ile "Oscar Ödülü" kazanması da olasıdır.
SİNAN ÖNER
daha sonra, Zeki Ökten'le, Yılmaz Güney'le, Şerif Gören'le, Yavuz Özkan'la, Atıf Yılmaz'la çalışmaya başlayan Tarık Akan, "Sürü" ve "Yol" filmleri ile uluslararası ödüller kazandı, oyunculuğunda farklı bir aşamaya geçti.
Tarık Akan, "romantik komedi"den "sosyalist gerçekçi" filmlere yönelmişti, sosyal hareketlerin dünyada yayıldığı ve güçlendiği bir dönemde, "Tarık Akan Sineması", sinema salonlarına sığmayan halk kitlelerinin bağlandığı, sevdiği, izlediği bir "sinema gerçeği" idi.
Tarık Akan, Atıf Yılmaz'la, Atıf Yılmaz'ın son filmlerine kadar çalışmıştı. "Atıf Yılmaz Sineması" ile kurduğu "disiplinli" bağı hep korudu Tarık Akan.
Tarık Akan'ın "Yılmaz Güney Sineması" ile de "disiplinli" bir bağ kurduğu, bu yönde başarılar kazandığı da bir "sinema gerçeği" idi.
Yılmaz Güney, Tarık Akan'ın bir anlamda öğretmenlerinden biri olmuştur, hem oyunculukta, hem de daha çeşitli özellikleri ile sinema sanatında.
Tarık Akan'ın, öteki aktörlerle ve aktrislerle işbirliğini ve dostça çalışmalarını hatırlamak doğal. Tarık Akan, Tuncel Kurtiz'le, Yaman Okay'la, Necmettin Çobanoğlu'yla, Halil Ergün'le, Kadir İnanır'la, Cüneyt Arkın'la, Yavuzer Çetinkaya'yla, Türkân Şoray'la, Melike Demirağ'la, başka aktör ve aktrislerle bir anlamda arkadaşlıklarını hiç bozmadan sinema çalışmalarını sürdürmüştür. "Tarık Akan Sineması", "kolektivist", "sosyalist", "gerçekçi", "akılcı" özellikleri ile vardır, yönetmen-oyuncu ilişkileri açısından da, aktör-aktris ilişkileri açısından da, senarist-oyuncu ilişkileri açısından da ve yapımcı-oyuncu ilişkileri açısından da.
"Tarık Akan Sineması", Cannes Film Festivali'nde, başka uluslararası film festivallerinde ödüllendirilmişti. "Oscar Ödülü", "Tarık Akan Sineması"na hâlâ verilmedi, ama, belli olmaz, Tarık Akan yaşıyor, yeni filmleri ile "Oscar Ödülü" kazanması da olasıdır.
SİNAN ÖNER
